Bart Achterberg

Op naar Utrecht. Mijn werkweek begint met een bezoek aan een goed doel. We zijn er bezig met de jaarrekeningcontrole. Ik loop eerst even binnen bij de manager financiën. Daarna heb ik een afspraak met onze supervisor, die het controleproces coördineert. Ik check hoe we ervoor staan en we nemen wat complexe vraagstukken door. Er zijn bijvoorbeeld verschillende manieren om nalatenschappen in de jaarrekening op te voeren. We duiken samen in de notarisstukken en bepalen een aanpak. Nog zo’n leuke uitdaging: op 31 december is er nog een donatie van twee ton binnengekomen. Die kon natuurlijk niet meer uitgegeven worden, waardoor er ineens een onverwacht hoog resultaat is. Hoe ga je daar mee om? Aan het einde van de ochtend schuif ik aan bij de directeur. We praten over hoe het boekjaar is verlopen, wat er speelt in de sector en welke risico’s hij ziet voor de komende jaren. Dat overstijgende gesprek – verder kijken dan de cijfers alleen – vind ik een van de mooiste onderdelen van dit werk. Mijn gesprekspartners zijn altijd ideëel gedreven en kunnen behoorlijk vasthoudend zijn. Soms heb je daardoor ook pittige gesprekken waarbij het veel van je vraagt om de ander te overtuigen.

Vandaag staat er een eindbespreking op de agenda bij een wetenschappelijke onderzoeksinstelling. In zo’n bespreking nemen we de belangrijkste bevindingen uit de controle door. Wat ik leuk vind aan de non-profit sector is dat er veel partijen over je schouder meekijken. Denk bijvoorbeeld aan een raad van toezicht of een auditcommissie, maar ook grote donateurs of subsidieverstrekkers lezen zo’n jaarverslag kritisch. Dat maakt de kwaliteit van de verslaggeving extra belangrijk. Sowieso moet je met veel extra zaken rekening houden. Het CBF stelt bijvoorbeeld eisen aan de verslaggeving van goede doelen en je gebruikt een ander format voor de winst- en verliesrekening. Het is echt specialistisch werk met veel diepgang. En niet te vergeten: er gaan in de non-profitsector ook grote bedragen om, de organisaties zijn vaak minstens zo professioneel als in het bedrijfsleven.

Woensdag werk ik vanuit huis. Lekker rustig, zodat ik geconcentreerd een dossier kan reviewen. Bij zo’n review focus ik op de risicopunten. Ik maak een paar aantekeningen, onder meer over een onverwachte omzetstroom en de activering van de inrichtingskosten voor een nieuw IT-systeem. Daar moeten mijn collega’s nog even induiken voordat ik mijn handtekening onder de jaarrekening zet. Na de lunch werk ik de facturatie bij en lees ik een nieuwe richtlijn door. De non-profit sector heeft haar eigen verslaggevingsregels. Die verschillen per type organisatie: een fondsenwervende instelling en een theater hebben bijvoorbeeld allebei geen winstoogmerk, maar ze moeten zich aan verschillende richtlijnen houden. Meer variatie dus dan bij profitorganisaties en dat vind ik leuk, maar het vraagt wel wat van je. Er is ook méér bij te houden.

De tijd vliegt deze week. Ik ben vanmorgen onderweg naar een belangenvereniging waar we de jaarrekeningcontrole uitvoeren. Ik bespreek met de controller een aantal openstaande punten uit het dossier, kijk mee met het team en spring dan weer in de auto op weg naar kantoor. Daar heb ik een coachgesprek met een jonge collega die nog studeert. Ik check bij haar hoe het gaat. Het voorjaar is altijd een drukke periode. Hoe houd je overzicht als alles tegelijk op je afkomt? Waar liggen je grenzen? Ik vind het leuk om daarin een stukje ervaring door te geven.

Vrijdag is een echte afrondende dag. Ik ben vroeg op kantoor en gebruik de rust om naar de status van lopende dossiers en de planning voor volgende week te kijken: moeten we nog ergens bijschakelen of prioriteren? Na mijn tweede koffie geef ik een presentatie over fraude-identificatie. Als interne fraudecoach is het mijn taak om collega’s op dit vlak scherp te houden. Ook ben ik het aanspreekpunt als we fraude vermoeden: dat ligt altijd gevoelig, ik help dan om een aanpak te bepalen. Tot slot spreek ik wat collega’s die op kantoor zijn. Als OR-lid vind ik namelijk het belangrijk om te weten wat er speelt in de organisatie. En dan is het tijd voor weekend!